Beschadigen tooth gems het glazuur en kunnen ze op iedere tand?

Bij een correcte professionele plaatsing hoeven tooth gems het tandglazuur niet blijvend te beschadigen. Er wordt niet in de tand geboord of geslepen. Wel wordt het glazuur plaatselijk voorbereid om een sterke hechting tussen tand en bondingmateriaal mogelijk te maken.

Waarom is een correcte plaatsing zo belangrijk?

Een tooth gem blijft niet alleen goed zitten door de gebruikte lijm. Het resultaat is afhankelijk van het volledige bondingprotocol: reinigen en voorbereiden van de tand, correct etsen, het aanbrengen van primer en bonding, de positie van het sieraad, voldoende uitharding en een nette afwerking.

Etching is daarbij een belangrijke stap. Een dentale etch maakt het oppervlak van het glazuur op microscopisch niveau ruwer en poreuzer. Hierdoor kan het bondingmateriaal zich veel beter aan het glazuur hechten. Dit principe wordt al jarenlang gebruikt binnen de adhesieve tandheelkunde.

Etch moet echter correct en volgens het protocol van het gebruikte systeem worden toegepast. Meer of langer etsen betekent niet automatisch een betere hechting. De juiste plaats, hoeveelheid, inwerktijd, het zorgvuldig afspoelen en drogen zijn allemaal belangrijk voor een voorspelbaar resultaat. Onderzoek naar adhesieve systemen laat eveneens zien dat langer etsen niet vanzelfsprekend een sterkere hechting geeft.

Ook de afwerking van de bonding is belangrijk

Na plaatsing moet het bondingmateriaal rondom de tooth gem zorgvuldig worden afgewerkt. Er moet voldoende materiaal aanwezig zijn voor een goede bevestiging, maar onnodige dikke randen, scherpe overgangen en overtollig bondingmateriaal moeten worden voorkomen.

Een nette, gladde afwerking is niet alleen mooier, maar maakt het gebied rond de tooth gem ook makkelijker schoon te houden. Onregelmatige oppervlakken rond orale sieraden kunnen plaque makkelijker vasthouden, waardoor goede mondhygiëne extra belangrijk is.

Niet iedere positie is even geschikt

De beste hechting wordt doorgaans verkregen op gezond, natuurlijk tandglazuur. Daarnaast moet worden gekeken naar de vorm van de tand, de beet en de positie van het sieraad.

Tijdens eten en kauwen komen krachten op een tooth gem te staan. Denk bijvoorbeeld aan het afbijten van een harde appel, wortel, stokbrood of een hard broodje. Wanneer een tooth gem regelmatig contact maakt met voedsel of met tanden uit de tegenoverliggende kaak, neemt de kans toe dat deze wordt belast en uiteindelijk loskomt.

Ook het formaat en de vorm van de tooth gem spelen hierbij een rol. Een groter sieraad neemt meer ruimte in op de tand en kan, afhankelijk van de positie, gemakkelijker worden geraakt tijdens bijten of kauwen. Een klein kristal dat goed buiten de beet wordt geplaatst, wordt doorgaans minder mechanisch belast dan een groot of sterk uitstekend tandsieraad.

Boventanden versus ondertanden

In de praktijk zien we dat tooth gems op de ondertanden vaak minder lang blijven zitten dan op het bovengebit. De beschikbare ruimte is kleiner en tooth gems op de ondertanden kunnen gemakkelijker in contact komen met de boventanden, tong, voeding en kauwkrachten.

Dat betekent niet dat plaatsing op de ondertanden onmogelijk is. De positie moet alleen extra zorgvuldig worden gekozen en de klant moet weten dat de houdbaarheid daar anders kan zijn.

Kan een tooth gem op iedere tand?

Nee, niet automatisch. De tand moet gezond zijn en er moet voldoende geschikt glazuuroppervlak beschikbaar zijn. Bij kronen, facings, composietrestauraties, beschadigd glazuur of andere restauraties kan de hechting anders zijn en kan een standaard bondingprotocol niet zomaar op dezelfde manier worden toegepast.

Een professionele tooth gem artist beoordeelt daarom vóór de behandeling de tand, positie, beet en grootte van het gekozen sieraad. Bij twijfel over de gezondheid van een tand of het tandvlees adviseren we eerst beoordeling door een tandarts.